Merovingisch glas

Veel mensen denken dat de techniek van het glasblazen na de Romeinse tijd verloren ging. In Nederland is vroeg middeleeuws glaswerk daarom vrij onbekend. Archeologisch is Merovingisch glas juist opvallend aanwezig., deels omdat het een reguliere grafgift was en deels omdat de vorm en techniek de glazen drinkbekers zó sterk maakten, dat die vaak ongeschonden uit de grond komen. Het meest typerend zijn de dominante kleuren van het glaswerk, die je kunt omschrijven als “vijftig tinten groen”.

De bekendste verschijningsvorm is de zogenaamde ‘buidelbeker’, een langgerekt drinkglas met een ronde bodem dat niet zelfstandig kan staan. Algemeen wordt aangenomen dat je de bekers moest leegdrinken en dat je ze daarna op hun kop neerzette. Buidelbekers komen in vele variaties voor.

Glas werd in de Vroege Middeleeuwen meer een luxeproduct, dat betekende dat plaatsen waar veel glaswerk is gevonden, welvarend moeten zijn geweest. … Veel glas is naar Nederland ingevoerd vanuit het Rijngebied of de Maasvallei, waarbij waterwegen en vervoer over land moeten zijn gecombineerd.

Meer over Merovingisch glas en haar gebruikers vind je in het boek “Gouden Middeleeuwen.”

Dr. Annemarieke Willemsen
Walburgpers
ISBN 978.94.6249.037.6 NUR 684.